خیالي نړۍ (ادبي ټوټه)



توره شپه وه، چپه چوبتیا د کوټې په محوطه کې خپره وه. پرته د ساعت له ټکري هېڅ اواز نه اوریدل کېده؛ تورو دیوالونو خولې را لګولې، خوب د سترګو له لیمو الوتی وه. همداسې دقیقې او ساعتونه تېریدل، خو په سترګو کې د خوب نښه هم نه لیدل کېده. 
ناڅاپه د خیالاتو نړۍ له ځانه سره یوړم!

په خیالي نړۍ کې مې د خپلو هیلو او ارمانونو جونګړه جوړوله، د جونګړې په جوړیدو کې مې هره ډبره په ډېره مینه ایښودله؛ د هرې ډبرې په ایښودو سره به مې په زړه کې یوه نوې هیله را ژوندۍ شوه. 

بالاخره جونګړه مې د زړه په ستنو او د هیلو په ډبرو و رغاوله. 

ظالمه نړۍ!
د سېلاب خړې او ظالمې څپې راغلې او زما ښکلې جونګړه یې ړنګه کړه. 
نا څاپه مې له خولې چیغه ووته اه! زما ښکلې جونګړه!

تاسو دغه لیکنه شریکولی شئ!

د لیکوال نورې لیکنې
news
ژبزده کړه

د پښتو ژبې ځانګړنې

Loading...

تبصرې

تبصرې نشته

خپله تبصره مو ولیکئ