د بزکشۍ په میدان کې پروت بې ساہ افغانستان



نننی افغانستان چې د اسیا زړ‎ہ دی، د اسیا څلور لارې دہ او قیمتي ارزښت لري د سترو زبرځواکونو، سیمې او گاونډیو د نوبتي جنگ پر میدان بدل شوی او لکه د بزکشۍ خوسکی نیم بسمل پر میدان پروت دی.  نر ھغه دی چې پورته یې کړ‎ي او میدان پرې وگټي، که څه ھم دا بزکشي نوې ندہ خو لوبغاړ‎ي ھر ځل یا نوي میدا ته راکوزېږ‎ي او یا ھم کله کله یو د قمچین په زور خوسکی د بل څخه واخلي، تر یو ځایه یې ورسوي تر ھغې چې د نورو پھلوانانو اسونه ور ورسېږ‎ي کله چې ور ورسېدل کټ مټ لکه د بزکشي لوبه گرمه شي ټېل را ټېل جوړ‎ شي یو نیم پکې لږ‎ہ ماتې وخوري او خوسکی بل کس پورته کړ‎ي او ترڅو چې ھغه یې رسوي بیا نور اسونه پسې برید خښ کړ‎ي او ځان ور ورسوي!
لوبه ھمدارنگه دوام لري۰۰۰

تازہ اعلان شوې بزکشي بیخي تړ‎لي او سر ناخلاصي اړ‎خونه لري، له یوې خوا نوي پھلوانان میدان ته راکوزېږ‎ي او له بله پلوہ د پخوا په پرتله ھم میدان د افغانانو له لاسه وتی او ھم ملتپاله او ھېوادپاله افغانان ورته لاس تړ‎لي او بې کسه شويدي.

ملتپاله او ھېوادپاله افغانان؟
ھغه افغانان چې ځانونه د ھېواد اصلي وارثین بولي، ھغوی ته چې تر ھر څه لومړ‎ی افغانستان او افغانان دي، دا ډله خلک په قصدي ډول د نظامدارۍ او دولتدارۍ له چوکاټ څخه بھر شول، ځیني د عمر پوخوالي له وجھې د استھلاک حالت کې دي او ځیني د ھېواد څخه فرار کولو ته مجبور شول ځینو یې بیا د وخت جبر او ظلم مجبور کړ‎ل، چې د نورو سرہ د جوال خوله ونیسي او د خپلې مبارزې او مجادلي پر شا شول، ھغه لوی اکثریت چې خاموش یې بللی شو ھغوی د لوبې نندارچیانو په توگه د سکوت حالت غورہ کړ‎ېدی.

جوالونه په بېلابېلو وختونو کې د جلا پروژو لپارہ په ځنگړ‎و مھارتونو او نومونو راوړ‎ل شول، چې د پروژې له پایته رسېدو وروسته افغانان د وطن په تباھۍ پوہ شويدي او بیا ھغه وخت سر تندی وھي چې ما ولې ورسرہ د ھېواد کمزوري کولو او (کمونیزم، اسلامېزم، امپریالېزم ۰۰۰) په خاطر ھمکاري وکړ‎ہ؟

دا نو بیا داسې وخت وي چې ورخ اوبو لاھو کړ‎ی وي یوازې د دہ سیاسي لیډر د لوبې له اصلي حالته خبر وي لکه دا اوس چې ځیني خلقي، پرچمي، مجاھد او طالب پر خپلو مشرانو بد وایي لرې ندہ چې ننني لیډر نمایان د ولس په سباني ټولنیز عدالت کې ھمداسې محاکمه شي لکه تېر جنگیالي چې نن محاسبه کېږ‎ي.

بھرنیو خپل اجنټان، حلقه بگوش غلامان او پېرلي خلک مونږ‎ ته داسې سپین چرگان را پېژندلي چې اصلا یې پېژندل گران شویدي، لکه لېوہ چې د پسه په پوستکي کې ښکار لپارہ امادہ کړ‎ې او ولس ھم د ھمدوی له لاسه دومرہ مجبور شوی چې نور پکې د حرکت لپارہ لا ساہ ندہ پاتې.
 
شاعر وایي:
فرق د قصاب او د شپانه پسونه کله کوي
چې شنه گیاہ یې لاس کې ویني په ھغه پسې ځي.
مونږ‎ د بچو د مرگ له وېرې د بل ټوپک را اخیستی خپل ورور پرې وژنو ناخبرہ له دې چې زمونږ‎ بچي د ورور له بچو یا مخکې او یا وروسته یتیمان وي، خو گټه یې د بل کاله ته روانه وي.

سوله، جمھوریت، امارت، دوحه او کابل ھغه نومونه دي چې په دې وروستو کې د تش په نامه افغاني رسنیو او افغانانو پر خولو ښکته پورته کېږ‎ي او بدبختانه چې د ھرې دغې لوی داعې راپورته کونکي ځانونه تر ټولو ښه افغانان معرفي کوي.

سوله:
ډېر خوږ‎ نوم دی او ھیڅ داسې انسان به د نړ‎ۍ پر مخ ونه مومۍ چې بد یې ځیني راشي او د ھمدغې ښکلې نامې لاندې چې ھېڅوک یې مخالفت نه شي کولای د گران ھېواد افغانستان تباھۍ پلانونه ښه په درځ کې روان دي؛ د سولې خبرو سرہ سرہ جنگ لا پسې گرمېږ‎ي ( ھرہ ورځ د مخامخ جگړ‎ې قربانیان د دواړ‎و لورو تر ۴۰۰ اوړ‎ي )، ھدفي وژنې اوج ته رسېدلي، ماینونه او ھوایي بمبارونه یې نور ھغه څه دي چې په پورته شمېرل شوو افغانانو د وژلو گراف لا پسې لوړ‎وي.

افغانانو د اسلامي نصوصو ترڅنگ په خپل کلتور کې د روغې جوړ‎ې لپارہ خورا پراخ فورمونه لرل او لري، خو د ھغې ټولو سترگې پټېږ‎ي او نړ‎یوال فورمونه رامخته کېږ‎ي؟

د اسلام مقدس دین په ارشاداتو خو عمل ھسې ھم نه کوو! افغاني جرگه، تیږ‎ہ، تړ‎ہ، مچلغه۰۰۰ مو ھم له سترگو غورځولي.

ولې؟
دا ځکه چې روانه کړ‎ې جگړ‎ہ مو پردۍ دہ، یوازې د سون توکي مونږ‎ یو او د اوربلېدو ځای یې افغانستان دی، سرہ د دې چې اوس ټول افغانان په دې پوھېدلي، چې جنگ نه د کفر او اسلام دی او نه ھم بې دینه افغانان وجود لري، خو پردی ټوپک یې ځکه پر اوږ‎ہ ایښی دی چې وړ‎یا پیسې، توربور نه غچ، ناپوھي ۰۰۰ او تقدیر یې بولو؟

روانه سوله نور څومرہ قربانۍ ته اړ‎تیا لري؟
د بزکشۍ لوبه چې څو لسیزې وړ‎اندې د تزاري شوروي (نننۍ روسیه) او امریکا متحدہ ایالتونو ترمنځ پیل شوېوہ د اسلام آباد پر مټو مخته وړ‎ل کېدہ د وخت په تېرېدو سرہ (ریاض او نورو عربو له تھران سرہ د شعیه او سني جگړ‎ہ دلته پیل کړ‎ہ؛ اسلام آباد او ډھلي د کشمیر جگړ‎ہ دلته پیل کړ‎ہ) نوي لوبغاړ‎ي د پخوانیو ھغو ترڅنگ ور زیات شول!

چین، اروپا او ځینو نورو لرې پرتو ھېوادونو ھم خپل آسان زین کړ‎ل او د بزکشۍ میدان کې را خوشې کړ‎يدي؟

څو ورځې وړ‎اندې د ولسمشر لومړ‎ي مرستیال د اتو چینایي داعشيانو خبر له رسنیو سرہ شریک کړ‎، خو بېرته یې پخپله رد کړ‎؟

کټ مټ لکه ننگرھار کې چې د یوہ لوړ‎پوړ‎ي دولتي چارواکي په کور کې ملي امنیت داعیشيان ونیول او بیا بېرته خپله د امنیت ریاست اعلان وکړ‎ چې مونږ‎ سھوہ شوي یو او دېته ورته په سلھاو پیښې او لاسوندونه شته چې سړ‎ی یې یادونه کولای شي.

ھدف مې دا و چې روانه سوله داسې اوږ‎دې پروژې ته ورته دہ لکه په افغانستان کې د سیاسي رژیمونو ادلون بدلون (لږ‎ تر لږ‎ہ نیمه لسیزہ به نیسي) او په آخر کې به یې پایله ھم خدای ناخواسته زما په نظر نامطلوبه وي (طالبان به راشي خو سوله به سر وخوري او و به یې نه گورو).
 
جمھوریت او امارت؟
دا دوہ نومونه د روانې پروژې اوږ‎دولو لپارہ خورا ښې بھانې دي، د جمھوریت غوښتونکي نه په جمھوریت باور لري او نه یې تر اوسه تر خپل حاکمیت لاندې سیمو کې نمایش ته وړ‎اندې کړ‎یدی، حتی دوی نه شي کولای چې په کابل کې د جمھوریت تمثیل خلکو ته وړ‎اندې کړ‎ي.

روان دکتاتورشپ چې د جمھوریت دعوہ دارانو لخوا د خلکو په سر راج چلوي، خلک ترې تر دوہ سپېږ‎مو را رسېدلي حتی خپله د حکومت دننه کوم کشمکشونه چې روان دي، د دې ښکارندویي کوي چې جمھوریت پکې سر خوړ‎لی ( ملي شورا چې په جمھوري نظام کې د خاص صلاحیت، سلابت او ولس د حقیقي ارادې ښکارندویي کوي؛ اشخاص او افراد پکې د سیستماتیک انتخاباتي تقلب له لارې انتصاب شول، نو ځکه یې کارونه ھم د ولس له ارادې په تقابل کې د شخصي او ډله یېزو گټو پر محور راڅرخي، قضایه قوہ په جمھوري نظامونو کې بېل تعریف شوی فورم دی چې د خاصو صلاحیتونو او مسولیتونو درلودونکي دہ، خو مونږ‎ یې په عمل کې وینو چې د اجرایه قوی د یوہ شاخص په توگه دندہ سرته رسوي.

ھمدارنگه اجرایه قوہ او په ځانگړ‎ې توگه د دغه قوی سیاسي بستونه د اساسي قانون ((قوانین خو په مجموعي ډول نه تطبیق کېږ‎ي په غیر له ھغو چې د دوی گټې خوندي کوي)) ټولو فرمایشاتو سرہ په مغایرت کې د سلیقې او ونډې پر بنسټ وېشل شوېدي، چې په عمل کې مونږ‎ تاسو وینو، د نورو ھېوادونو تبعه د یوہ افغان په توگه را باندې منل کېږ‎ي او د ھغه ھم چې څه خوښه وي ھغسې کوي، معلوم الحال اشخاص او افراد سیستماتیک فساد کوي، د کرېډټ کارتونو لس فیصدہ په میلیاردونو افغانیو عواید نامعلوم لوري ته درومي او په سلھاو داسې څه شته، چې د جمھوریت تش په نامه بانیان یې د خپلو شخصي گټو قربانوي).

یعنې جمھوریت یوازې شعار دی، چې د دوی روانه دورہ یا پایته ورسېږ‎ي او یا ھم د را روان ھر سیستم چې وي یوہ مھمه مھرہ و اوسي او بسږ

امارت:
د اسلامي نظام تر ټولو جامع او ښکلی نظام دی، چې د یوہ امیر لخوا ادارہ کېږ‎ي، خلفای راشدینو او ورپسې ځینو نورو صحابه و په ھمدغه اسلامي نظام (خلافت او امارت) حکومتونه چلولي دي او په ھغه وخت کې ډېرہ ښه نتیجه ھم ورکړ‎ېوہ، خو اوسنۍ نړ‎ۍ ته په لید سرہ د اوس لپارہ ھغه خلافت، امارت او اسلامي نظام چې ھغوی مخته بېولی، تطبیق یې ناممکن شوی او دا مقاله به علما کرام ھم لولي د قیاس صبغې ته چې ځو ھغه د ھمدې لپارہ دہ چې علما حق لري ترڅو قیاس وکړ‎ي؛ مونږ‎ د نن نه شل کاله وړ‎اندې امارت ھم تجربه کړ‎یدی، په ھغه نظام کې چې دوہ عمدہ ښېگڼې لرلې (د غلا او فساد څخه پکې خلاص و) ډېرې بدبختۍ مو ھم تجربه کړ‎ې، په غیر د سعودي عرب څخه بل ھیڅ چا په رسمیت نه پېژندو او اسلام آباد خو د طالبانو په وخت کې افغانستان خپله پنځمه سوبه بلله (د پاکستان په پارلمان کې افغانستان ته د پنځمې سوبې په توگه بودیجه ھم پاس شوہ ).

نو په یوویشتمه انټرنیټي پېړ‎ۍ کې، چې نړ‎ۍ د یوہ کلي څخه ھم کوچنۍ شوېدہ، یو غږ‎ د نړ‎ۍ له یوہ گوټ څخه بل گوټ ته د څو سانیو په اندازہ وخت کې رسېږ‎ي، څنگه کېدلای شي چې د دغې نړ‎ۍ څخه بېرون شو او یوہ نوی نړ‎ۍ ځانته جوړ‎ہ کړ‎و؟

ھمدغې پوښتنې ته د طالبانو مشرانو خپله ځواب ورکړ‎ی خو بدبختانه چې افغان وژنه لا ھم په جھاد کې حسابېږ‎ي؟

دوی د ھمدغه نړ‎یوالو مراوداتو له مخې امریکې سرہ د قطر ھېواد په دوحه کې یو ښکارہ او دوہ پټ تړ‎ونونه لاسلیک کړ‎ل (د پټو اسنادو لا ھم درک ندی معلوم چې څه سرہ ویل شویدي). 

دا تړ‎ونونه د دې څرگندویې کوي چې طالبان نړ‎یوال کېږ‎ي او ھغه اسلامي نظام چې د صحابه و په وختونو کې و دوی ترې راگرځېدلي دي او کومه معما چې دوی د دوحې په خبرو کې د امارت یا اسلامي نظام وړ‎اندې کوي د وخت ضایع کېدو په مانا دہ۰
دوحه ولې د کابل تصامیم نیسي؟

دا ھغه پوښتنه دہ چې زما په څېر ډیری افغانان ورسرہ ځان مخامخ کوي او بلا پوښتنې ځانته مخته ږ‎دي، ترڅو یوې پایلې ته ورسېږ‎ي؛ ھغه ھمدغه ځای دی چې باید افغانان ھوښیار شي، بېدار شي، د غفلت له خوبه راپورته شي او د ملي قیام په توگه چې د انگرېزانو ماتې لپارہ سرہ یو بل ته لاسونه ورکړ‎ل ھماغه شان اتفاق وکړ‎ي او ټولو بھرنیو اجنټانو، حلقه بگوش غلامانو او لاسپوڅو تش په نامه افغانانو ته پر خوله ټینگ سوک ورپورې کړ‎ي او خپل تصمیم په خپل لاس کې ونیسي، نور پرې نږ‎دي چې د امریکایانو، عربو، ایرانیانو، روسانو او پنجابیانو آسان تر دې لا نور ھم څرب شي او د گران ھېواد کانونه، اوبه، ښکلې جغرافیه د ځان په گټه وکاروي، دا جنتي ځمکه د دوی د وسلو له لابراتوار څخه وژغوري او په دې دنیا جنتي سپین زړ‎ي او د غرورہ ډک انسانان د دوی د وحشي حوس او نفسیاتي غوښتنو قرباني شي، اجازہ ور نه کړ‎ي چې ښکلې ښاپېرۍ افغانې ملالې خویندې میندې مو بیا د دوی په پښو کې ورغړ‎ي او دوی ټولو ته سرہ د داخلي دښمنانو ځواب ورکړ‎ي.

د افغانستان دښمنان د کابل صلابت، شوکت، برم او دبدبه له پښو غورځوي دوی تل کوښښ کوي چې افغانان پر ځان د اتکا پر ځای پر نورو تکیه ووھي او لکه دا څو خرڅ شوي تش په نامه مشران تل دوی ته په تمه اوسو.

د عربي شیخانو، ایراني اخندانو، امریکایي فیوډالانو، پنجابي میرڅمنو، ترکي عثمانیانو، روسي او چینایي سیکولرانو ځان خلاصوو باید بیخي ډېر ھوښیار ووسو او که نن دا ھوښیاري ونه کړ‎و شته په نامه رھبرانو ته دا ھر څه ور پرېږ‎دو لکه ور پرېښي مو چې دی، دا ځل به د بزکشۍ دغه میدان (افغانستان) د حسیني کربلا تېر تاریخ له دنیا والو ھېر کړ‎ي، را روانې اژدھاوې د نویو زروي، ھایدروجني او بلا نورو وسلو سرہ د نیم بسمل خوسکي پورته کولو په نیت پر خپلو اسپونو سپارہ دي او د زغرو جامې پر تن کوي.

دوی حکومت او طالب داوړ‎و ته لاس غځولی له یوې خوا حکومت ته د بېدارہ کېدو او له بلې خوا طالب ته د فاتحانه راتگ وعدې ورکوي او د انگرېزانو ھغه متل په عمل کې پیادہ کوي چې (اوبه خړ‎ې کړ‎ہ او ماھیان ونیسه) ولې د دواړ‎و غاړ‎و مشران چې زمونږ‎ حقیقي مشران نه دي دغه لوبه په خورا اشتیاق سرہ پرمخ وړ‎ي، دا ځکه چې د روان ناورین قربانیان یوازې مونږ‎ افغانان یو د دواړ‎و غاړ‎و مشرانو حتا یوہ ھم نه کور او نه ماشومان په افغانستان کې ژوند کوي.
و ما علینا اللبلاغ


تاسو دغه لیکنه شریکولی شئ!

د لیکوال نورې لیکنې
Loading...

تبصرې

تبصرې نشته

خپله تبصره مو ولیکئ