افغانستـــان آلمان ، کوریای جنوبی و جاپان نیست!

افغانستـــان آلمان ، کوریای جنوبی و جاپان نیست!



برخی ها به این مفکوره اند که گویا افغانستان همانند فاجعه آلمان، جاپان و کوریای جنوبی گرفتار است و مانند این کشورها دوره جنگ را پشت سر گذشتانده و به صلح خواهد رسید. اما باید گفت این خیال پردازی ها جایی را نمیگیرد آنها کار و تلاش کردند، آنها تعلیم و تحصیل کردند و بر علاوه جنگ هایی را که آنها پشت سر گذشتاندند نهایت تغیر در موقعیت، برخورد و فرهنگ آنها بوده است که امروز به پیشرفت دست یافتند.

آلمان کشوری بود که از آغاز خودکفا بود و هیچ کشورِ همانند آلمان رقیب قدرتهای جنگی جهانی نبود . سلاح های سنگین و طیارات را که آلمان میساخت تنها روسها قادر به ساختار آن بودند. در جنگ جهانی دوم بزرگترین ارتش دریایی را آلمان داشت . اما زمانیکه در جنگ شکست خورد دارو ندارش را از دست داد تا اینکه جنگ سرد آغاز و به مرحله انجام رسید و امریکاییها توانستند به آلمان جنگ زده کمک کنند و بلاخره مردم آن دست به دست شدند آلمان را در ظرف کمتر از پنج سال ساختند.

ملت جاپان نیز بعد از فاجعه اتمی با تجربه تلخی که از امریکا داشت خود را خوار و ذلیل نکردند و کشور خود را ساختند. گویند روزی امپراطور آکی‌هیتو بالای کرسی اش نشسته بود و یکی از اعضای کابینه برایش خطاب کرد: "جاپان حالا خودکفاست و با امریکا برابر است حالا وقت آن رسیده تا امریکا را بکوبیم و انتقام خویش را از آنها بگیریم". امپراطور آکی‌هیتو در مقابل به وی اشاره کرد، ساعت میز خود را برایش نشانه گرفت که این ساخت جاپان است. اگر به کاخ سفید بروی میزِ که رییس جمهور امریکا بالای آن نشسته است ساخت و تولید جاپان است ، ساعتی که عقربه آن در گردش است ساخت جاپان است تیلفونِ که با آن تماس میگیرند ساخت جاپان است. این یک افتخار بزرگ برای ملت ماست با وجودیکه ما را با اتم تخریب کردند اما حالا از همان تولیدات ما استفاده میکنند.

کوریای جنوبی نیز بعد از جنگ با جاپان کاملاً تخریب شده بود آنها از بس که معادن سرشار طبیعی نداشتند یک کشور کاملاً فقیر بود. مردمان آن با عزم راسخ به آلمان و ایتالیا سفر کردند، کارگران استخراج معادن شدن و از درک پول همان عاید کشور خود را ساختند.

افغانستان با این کشورها بسیار فرق میکند . افغانستان کشوریست که پول و سرمایه زیاد دارد که همانا معادن طبیعی آن است . اما اینجا مدیریت نیست مردم حس وطندوستی کم دارند ، اختلافات قومی بیش از حد است ، تعلیمات و تحصیلات افغانستان به شکل میتود سابقه است و هیچ تغییری در آن نیامده است. ملیاردها دالر بیشتر از جنگ جهانی دوم که به کشورهای اروپایی کمک شده بود به افغانستان سرازیر شده است و تا حالا هم کمک ها جریان دارد اما در این کشور کدام تغییری نیامده است. مردمان این سرزمین سرکش اند و اگر خشم شان بیشتر گردد کمک کننده خود را به شکست و اخراج مواجه میکنند چنان که روسیه را چنین ضربه زد و از همین سبب امریکاییها در قسمت تهیه جزوتام ها نظامی کمتر همکاری میکنند. در بیشتر از ساحات کشور به شکل سابقه آن حکومات ملوک الطوایفی جریان دارد که هیچ کس خود را مربوط حکومت مرکزی نمیداند. رییس جمهور با مدیریت ناکام پول را ناحق به مصرف میرساند ، فساد در این کشور لانه میزند. همسایه های افغانستان مانند آلمان، جاپان و کوریای جنوبی نیستند که حس همکاری و بشر دوستانه داشته باشند بلکه آنها در پی تجزیه افغانستان اند ، موقعیت افغانستان استراتژیک است و توسط این کشور قدرت ها به هدف شان نایل میایند. معذا این کشور بسیار وقت کار دارد تا مانند کشور های فوق الذکر به پیشرفت برسد آنگاه که مردم وطنپرست شوند و دین خویش را در برابر وطن درک کنند.

Loading...
tags

ستاسې تبصرې

*


Top